Elleria'da "din" kelimesi üzerine düşündüğümde, tüm inançlardan fanatiklerin eylemlerini ilahi bir emir olarak iddia etmelerinin rahatsız edici gerçekliğine tanık oldum. Vaazlarda deliliğin saçmalıklarını duydum, sıradan ölümlülerin arzuları ise çoğu zaman Tanrı'nın iradesi olarak yanlış yorumlanıyor. Gerçek kutsallık, doğru davranışlarda, ayağa kalkma cesaretinde ve iyilik ile adaletin peşinde koşmada bulunur. Ne yazık ki, günümüzde bu erdemler, fanatizmin ve kişisel çıkarların gürültüsüyle gölgelenmiş, nadir görünüyor.
Belki de inanç savaşından daha gerçek bir savaş alanı yoktur; çünkü bireyler inançları için ayağa kalkmazlarsa, mücadeleyi haklı çıkaracak başka ne olabilir ki? Siz de buna tanık oldunuz, ortasında bulundunuz. Bir zamanlar inançlarını savunan, kahraman gibi görünen dindar bir adam... ama motivasyonları çarpıktı, eylemleri yanlış yönlendirilmişti. Peki ya tarihi yeniden yazma şansı verilseydi, senaryo değişmeden kalır mıydı? İşte Eliot Magnus'un hikayesi: Bir zamanlar sadık bir Paladin, kahramanlığın timsali olarak saygı gören bir kahraman. Ancak kahramanlar bile gölgelere yenik düşebilir, geçmişteki yanlış adımlarla lekelenmiş soylu niyetler yüzünden kötü adamlara dönüşebilirler.
Yorum bırak